Bycie rodzicem i przyjacielem

Stosunki między rodzicami,a dziećmi wraz z tym jak pociecha dorasta i wyfruwa z rodzinnego gniazda zmieniają się w naturalny sposób. Nastolatek nie potrzebuje już takiego nadzoru jak kilkulatek i w pewnym momencie rodzic powinien stać się bardziej przyjacielem dziecka niż wychowawcą zachowują jednocześnie wzajemny szacunek. Coraz więcej rodziców źle czuje się roli dyktatora i zabiega o partnerskie relacje z dzieckiem. Nie ma w tym nic złego, o ile zachowane są granicę swobody jaką dajemy dziecku. Wychowywanie dziecka to także budowanie trwałych relacji i więzi. Dobry wzajemny kontakt pozwala lepiej się porozumieć i wzajemnie zrozumieć. Nie jest to łatwe szczególnie, gdy obie strony maja na jakiś temat odmienne zdanie, a dziecko nie chętnie podporządkowuje się woli rodziców. Dobre relacje rodzinne dają poczucie samorealizacji i szczęścia i są niezwykle ważne szczególnie w okresie dzieciństwa, ale także w wieku dorosłym. Naturalnym zachowaniem jest to, że dziecko chce przebywać z rodzicami i czuć się przez nich kochane. Kłótnie i awantury, które zdarzają się każdemu, to naturalny element każdej relacje istotne jednak, by potrafić pokonać trudności i podtrzymywać rodzinne zwyczaje. Miło jest móc powiedzieć o rodzicu przyjaciel, któremu zawsze można zaufać i liczyć na wsparcie w każdej sytuacji..

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.