Bunt i mądrość życiowa

Dorastanie dzieci wiąże się z ich buntem przeciwko rodzicom, szkole i zastanej rzeczywistości. Niekiedy jest to bunt widoczny dla każdego, który przebiega dość radykalnie, innym razem bardziej zakamuflowany, spokojniejszy, niemal niedostrzegalny. Oczywiście wszystko zależy od dorastających dzieci. Od tego, jakie cechy charakteru posiadają, z jaką grupą rówieśniczą nawiązali znajomość, z jakiego wywodzą się środowiska i jakie relacje łączą ich z rodzicami. Zależy to także od atmosfery panującej w domu i stopnie zacieśnienia więzi emocjonalnej. To wszystko ma wpływ na intensywność przechodzenia przez okres buntu. Ponad to dla obserwatorów zewnętrznych może się okazać, ze dany nastolatek jest bardziej zbuntowany, a inni mniej. Kiedy natomiast relacje panujące pomiędzy nimi a rodzicami mogą wskazywać coś zupełnie przeciwnego. Czasami widzi się ludzi, którzy zdaje się, ze nigdy nie wyrośli z pewnych nawyków. Jednak nic bardziej mylnego. Każde dorastające dziecko zmienia się. Z czasem wchodzi w nowe relacje i zaczyna postrzegać fakt, ze w poprzednim okresie swojego życia zachowywało się całkiem absurdalnie. Jest to mądrość dostępna każdemu, kto niekiedy cofa się do przeszłych swoich zachowań. Warto się na nich uczyć. Dorastanie dzieci łączy się z tym, ze nabywają one mądrości na podstawie swoich własnych doświadczeń.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.