Nie da się nikogo wyposażyć w koło ratunkowe, trzeba nauczyć się pływać

Dorastanie dzieci wiąże się z tym, ze niekiedy rodzice pragną wyposażyć je nie tyle w umiejętności radzenia sobie w życiu, ale w koła ratunkowe, które pozwolą utrzymać się na powierzchni. Niejednokrotnie to oni stają się takimi kołami. Jednakże dorastanie dzieci nie powinno polegać na tym, ze pragniemy, aby uniknęły sytuacji stresujących i na chronieniu ich przed niebezpieczeństwami. Człowiek dorosły, zwłaszcza rodzic powinien skupić się na tym, aby być oparciem dla dorastających dzieci i kierować nimi w określony sposób oraz pomagać w problemach, które z czasem powinny nauczyć się rozwiązywać same. Jeżeli ktoś wychowuje dziecko w taki sposób, ze zabezpiecza je przed wszystkim, to w rzeczywistości wyrządza mu wielką krzywdę. W dorosłym życiu nie będzie przy nim zawsze i jeżeli nie nauczy się radzić sobie z trudnościami to w konsekwencji utonie. Dorosłość jest objęta niestety samodzielnością. Nikt nikogo nie trzyma cały czas za rączkę i prowadzi. Jeżeli pragnie się tego, aby dziecko odnosiło sukcesy, trzeba je najpierw nauczyć radzenia sobie z trudnościami oraz porażkami, które spotykają każdego w życiu. Rodzic nie może być kołem ratunkowym, a raczej kimś, kto pokaże jak sobie dać radę. Należy pamiętać o tym, ze nikt nie może być przy dziecku do końca jego życia, które tamten będzie musiał w końcu przeżyć sam.

Jak uniknąć syndromu pustego gniazda?

Syndrom pustego gniazda, jest powszechne znany i dotyka wielu rodziców Wiąże się z nieuniknionym dorastaniem dzieci i tym, ze się usamodzielniają oraz poszukują własnej drogi w życiu. Wiąże się z innymi ludźmi i zakładają własne rodziny. Opuszczają dom, w którym wychowywali się przez lata i kontakty z matką oraz ojcem stają się bardziej sporadyczne. Jest to naturalny etap w życiu. Jednak syndrom pustego gniazda w większym przypadku dotyka kobiet, które bardziej poświęcały się wychowaniu dzieci i zajmowały opieką nad nimi. Kiedy rodzice są młodzi powinni pamiętać o tym, ze nie są tylko matką i ojcem. Są także ludźmi, którzy posiadają własne pasje i ambicje zawodowe. Zostanie matką lub ojcem nie obliguje ich do tego, aby rezygnować z własnego życia. W ten sposób można uniknąć poczucia straty, które wiąże się z dorastaniem dzieci. Po tym, jak opuszczą one swój dom rodzinny należy poświęcić się sobie. Cieszyć się z tego, że udało się wychować wspaniałych dorosłych ludzi. Popatrzeć na sukces, który się odniosło i skupić na nowych celach życiowych. Zrobić to, czego nie można było, gdyż bardziej skupiało się na wychowaniu dzieci, aniżeli na własnych planach i ambicjach. Gdy dzieci dorastają można mieć swoją własną drugą młodość, a nie walczyć z uczuciem pustki po ich odejściu z domu rodzinnego.

Życie z happy endem

Jak wychować szczęśliwego człowieka? Niby proste pytanie, ale jakże trudna odpowiedzieć na nie. Z pewnością nie jest to możliwe, jeżeli rodzice sami nie są szczęśliwymi ludźmi. Tak naprawdę dorastanie dzieci wiąże się z ciągłym troską o ich przyszłość, zdrowie oraz los. Rodzice pragną ponad wszelka miarę tego, aby były one szczęśliwymi ludźmi, kiedy dorosną. Jednak nie każdy człowiek jest cały czas szczęśliwy. Zależy to w głównej mierze od tego, jakie cechy charakteru się posiada. Jeżeli ktoś rodzi się optymistą ma łatwiej. Jednak, jeżeli na swojej drodze dorastające dzieci spotykają ludzi niezadowolonych z własnego życia, którzy widzą tylko ogólne braki społeczne i wszelkie inne, to trudno będzie im zbudować pozytywny obraz świata, w którym można żyć szczęśliwie. Zatem należy zacząć od siebie i własnego otoczenia, aby wychować szczęśliwego człowieka. Jeżeli sami rodzice nie potrafią być szczęśliwi, to także nie nauczą się tego ich dzieci. Szczęście opiera się nie tylko na rodzinie, ale na tym, jak postrzega się świat. Jeżeli dostrzega się jego pozytywne aspekty oraz możliwości, jakie daje, to wtedy można być bardziej szczęśliwym. Także zaspokojenie potrzeb ma na to wpływ. Im więcej ich można zaspokoić, tym mniejsze frustracje oraz mniejsze poczucie niemożności i klęski, a dzięki temu większe uczucie szczęścia.

Kiedy dziecko ma dziecko

Dorastanie dzieci wiąże się z tym, ze pragną one przejawiać zachowania dorosłych. Niestety do niektórych nie dorastają. Nie są wyposażeni w odpowiednia wiedzę na temat życia seksualnego i związanych z nim konsekwencji. Jest to jeden z tematów, które rodzice odkładają na później, nie tłumaczą dziecku, jakie niesie konsekwencje, ale także ile daje radości. Matka i ojciec czasami nie spostrzegają tego, ze dziecko dorasta i zaczyna go interesować zupełnie inny aspekt życia. Także w szkole nie ma odpowiednich zajęć, które umożliwiłyby zdobycie wiedzy na temat rozpoczęcia życia seksualnego. W ten sposób dochodzi do tego, ze dorastające dzieci zaczynają uczyć się na własną rękę. Ponad to jest to temat tabu, dlatego nie wychodzą z inicjatywą rozpoczęcia go z własnymi rodzicami. Potem może pojawić się problem w postaci niechcianej ciąży. Taka sytuacja w życiu dorastających dzieci jest trudna. Zmusza je do podejmowania decyzji odnośnie przyszłości, do których nie są gotowi. Największa odpowiedzialność spada oczywiście na dziewczyny nieletnie i ich rodziny. Dobrze jest, gdy znajdują w nich oparcie i zrozumienie. Jednak jest to czas, kiedy dorosłość w większy sposób puka do drzwi i każe się zmienić, niż wcześniej. Czasami nie warto się spieszyć do bycia dorosłym, gdyż może się okazać to o wiele trudniejsze.

Niekiedy trzeba dorosnąć szybciej

Wszystko ma swoje miejsce oraz ma swój czas. Niektórych rzeczy nie da się przyspieszyć, a innych opóźnić. Dorastanie dziecka także przebiega w harmonijny sposób. Zaczyna rosnąć, nabywa wiedzy, buntuje się, uczy, kończy kolejne etapy edukacji, poznaje siebie oraz własne możliwości. Pragnie się określić w tym świecie, wiedzieć, kim chce zostać w przyszłości. Snuje plany. Dorastanie dzieci płynie w ściśle określonym kierunku, który później one same wybierają stawiając sobie kolejne cele. Jednak czasami ten bieg jest zakłócony przez nieprzewidziane sytuacje. Zdarza się tak, ze dziecko musi dorosnąć z dnia na dzień. Przyczyną taką może być utrata rodziców w nieszczęśliwym wypadku. Wtedy najstarszy niekiedy musi przejąć opiekę nad młodszym rodzeństwem i przejąć rolę rodziców. Czasami bywa tak, ze umiera jedno z rodziców i wtedy trzeba skupić się na pomocy drugiemu, wyręczyć w trudnościach dnia codziennego. W takich sytuacjach należy także radzić sobie nawet z żałobą. Jest to trudny okres dla dorastających dzieci. Kolejnym powodem może być niechciana ciąża. Tutaj także nie ma większego wyboru i należy dużo szybciej dorosnąć niż było to planowane przez naturę. Jednak sytuację te ukazują, że dorastanie dzieci wcale nie musi być łatwe i powolnym procesem. Niekiedy przychodzi dość drastycznie.

Rozwijanie hobby, gdy dzieci dorosną

Kiedy zostaje się rodzicem jest to najszczęśliwszy w okres w życiu niemal każdego człowieka, który podjął tą decyzję w pełni świadomy i był na nią przygotowany. Jest to także okres życia, który wiąże się z etapem dorastania dzieci, a ten niekiedy niesie ze sobą mnóstwo problemów oraz nastręcza wielu wyzwań. Czasami rodzic jest bardziej zmęczony posiadaniem dzieci, niż pracą zawodową. Tak naprawdę wychowanie wiąże się z tym, ze jest to praca na cały etat. Niekiedy życie toczy się wokół dziecka lub dzieci. Ludzie zaczynają pracować po to, aby zapewnić szczęście swoim dzieciom oraz zaspokajać ich potrzeby. Maluch staje się centralnym punktem działań rodziców. Niestety nie da się ominąć etapu dorastania dzieci i tego, ze w konsekwencji opuszczają one dom rodzinny. Wtedy rodzice mogą odetchnąć. Zakończyli jedną z najcięższych prac w swoim życiu. Mogą popatrzeć na własne osiągnięcia i być z nich dumni. Oczywiście nie każdy rodzic może być dumny ze swoich dzieci. Ludzie są różni i nie zawsze każdy ma wpływ na życie własnych pociech w takim stopniu, w jakim by chciał mieć. To jest problem, który należy pozostawić i skupić raczej na pozytywnych aspektach życia. W końcu rodzice maja czas dla siebie i mogą poświęcić go na robienie tego, co było nie możliwe w czasie wychowywania dzieci. Dobrze jest, zatem pomyśleć o hobby.

Wcale nie jest łatwo być nastolatkiem

Bycie nastolatkiem wcale nie jest takie łatwe i proste, jakby się z początku zdawało. Z jednej strony rodzice każą swoim dorastającym dzieciom być odpowiedzialnymi, myśleć, jak dorośli ludzie, stawiają przed nimi określone wymagania oraz cele, które muszą zrealizować. Z drugiej jednak strony nadal traktują, jak małe dziecko. Stawiają zakazy i nakazy bez konieczności tłumaczenia powodów. Dodatkowo dorastające dzieci są obciążone zmianami w organizmie, które zachodzą. Chłopcy muszą radzić sobie z mutacją, z faktem, ze ich ciało się zmienia i wcale z początku nie wyglądają zbyt atrakcyjnie. Nic im się w nich nie podoba. Natomiast dziewczynki spotykają się z problemem miesiączki, z faktem zmian w ciele, które także jest na początku trudno zaakceptować. Do tego hormony, które budzą się w tym celu, aby te zmiany się dokonały. Tak naprawdę dziecko przestaje być dzieckiem pod względem fizycznym. Jednak nadal niekiedy nie jest psychicznie gotowe na to, aby zostać dorosłym. W tym okresie pojawiają się pierwsze próby wejścia w dorosłości i spróbowania tego, co należy do tamtego świata. Człowieka zaczyna się buntować. A wystarczy tylko to, aby rodzice zrozumieli, że to nie jest łatwy okres w ich życiu i pomogli zrozumieć to, co się dzieje. Nie jest z pewnością miłe wyśmiewanie dziecka, jak również jego krytykowanie, ale wspieranie.

My, kolejne dziecko, nastolatek

Z wiekiem dziecko tak naprawdę nie potrzebuje mniejszego zaangażowania w jego życie. Dorastanie dzieci nie wiąże się tym, że rodzice mogą zwolnić i zrezygnować z części obowiązków wychowawczych. Tak naprawdę z czasem zmieniają się jego relacje z dzieckiem z bardziej opiekuńczych na bardziej partnerskie. Zaczynają wspólnie planować i dogadywać się. Oczywiście wraz z dorastaniem dzieci ma się coraz więcej wolnego czasu, który one spędzają ze swoimi rówieśnikami. W tym czasie rodzice mogą nareszcie spędzić troszkę czasu ze sobą, choć nieliczni decydują się w tym czasie na kolejne dziecko. W przypadku już dorastającego dziecka nie zawsze jest to dobra decyzje, gdyż potrzebuje ono niekiedy większej uwagi, którą rodzice będą musieli poświęcić maluszkowi. To, że dziecko zaczyna żyć własnym życie nie oznacza, ze nie potrzebuje wsparcia ze strony dorosłych. Mozę się okazać, ze będzie potrzebować dużo więcej uwagi mamy i taty niż wcześniej. Wato, zatem zainwestować także w samych siebie. Dorastanie dzieci nie zobowiązuje do tego, aby szukać kolejnego dziecka do opieki, ale pozwala skupić się także na sobie. Każdy człowiek miał jakieś plany na przyszłość, pasje, które realizował. Warto, zatem do nich powrócić. Można w ten sposób znaleźć czas na wszystko i nie zaniedbywać dorastających dzieci.

Bunt i mądrość życiowa

Dorastanie dzieci wiąże się z ich buntem przeciwko rodzicom, szkole i zastanej rzeczywistości. Niekiedy jest to bunt widoczny dla każdego, który przebiega dość radykalnie, innym razem bardziej zakamuflowany, spokojniejszy, niemal niedostrzegalny. Oczywiście wszystko zależy od dorastających dzieci. Od tego, jakie cechy charakteru posiadają, z jaką grupą rówieśniczą nawiązali znajomość, z jakiego wywodzą się środowiska i jakie relacje łączą ich z rodzicami. Zależy to także od atmosfery panującej w domu i stopnie zacieśnienia więzi emocjonalnej. To wszystko ma wpływ na intensywność przechodzenia przez okres buntu. Ponad to dla obserwatorów zewnętrznych może się okazać, ze dany nastolatek jest bardziej zbuntowany, a inni mniej. Kiedy natomiast relacje panujące pomiędzy nimi a rodzicami mogą wskazywać coś zupełnie przeciwnego. Czasami widzi się ludzi, którzy zdaje się, ze nigdy nie wyrośli z pewnych nawyków. Jednak nic bardziej mylnego. Każde dorastające dziecko zmienia się. Z czasem wchodzi w nowe relacje i zaczyna postrzegać fakt, ze w poprzednim okresie swojego życia zachowywało się całkiem absurdalnie. Jest to mądrość dostępna każdemu, kto niekiedy cofa się do przeszłych swoich zachowań. Warto się na nich uczyć. Dorastanie dzieci łączy się z tym, ze nabywają one mądrości na podstawie swoich własnych doświadczeń.

Bunt jest przejawem dorastania dziecka

Dorastanie dzieci zawsze wiąże się z buntem. Tak naprawdę może on nabierać na sile lub przebiegać spokojnie, bez większych problemów. Jednak bunt jest wynikiem chęci poznania samego siebie i eksploracji świata. Dorosłości należy się nauczyć. Stać też dorastanie dzieci wiąże się z tym, ze poszukują one autorytetów, na których mogliby się wzorować. Te osoby, które stają się dla nich źródłem inspiracji są zależne od wieku. Na początku rozwoju dla każdego dziecka autorytet stanowią rodzice, potem nauczyciele, rówieśnicy, gwiazdy muzyki i filmu. Ludzie, którzy prezentują się w mediach. Dziecko, które dorasta potrzebuje wzorów do naśladowania. Jest to niezbędne na każdym etapie dorastania dzieci i wynika z konieczności znalezienia własnej formy i pozwala na ukształtowanie odpowiedniego światopoglądu, jak również dorosłego człowieka. Dorastanie dzieci nie jest łatwe dla rodziców. Niekiedy bywa tak, że nie starają się oni dostrzegać potrzeb własnego dziecka i faktu tego, że zamienia się ono w dorosłą osobę. Takie ograniczenia powodują, że dziecko zaczyna się buntować w celu zamanifestowania swojej dorosłości. Można oczywiście uniknąć etapu buntu, jeżeli zrozumie się, że ten młody człowiek to zupełnie odmienna jednostka niż jego rodzice. Jest to ułatwienie wejście w dorosłość i nauczenie się prawidłowego funkcjonowania w świecie.